5 december: Valentijnsdag van de Gouden Eeuw

  Wist je dat...
  ,
  reageer als eerste...

De uitstalling van suikerwerk voor het Sint Nicolaasfeest, gesigneerd en gedateerd, 40,1x48cm, olie op paneel

De uitstalling van suikerwerk voor het Sint Nicolaasfeest, gesigneerd en gedateerd, 40,1x48cm, olie op paneel. Jan Hendrik van Grootvelt (1808-1855) [Public domain], via Wikimedia Commons.

Valentijnsdag vieren we op 14 februari. Op die dag kun je de man of vrouw die je stiekem aanbidt anoniem de liefde verklaren. Maar wist je dat je dit tot zo’n honderd jaar terug op 5 december deed?

Het heette toen geen Valentijnsdag; het was toen ook al de feestdag van de heilige Nicolaas die vanaf de 17e eeuw niet alleen beschermheer was van vissers en kooplieden. Hij kreeg er de functie van goet-hylick-man bij: huwelijksmakelaar (verbasterd naar goedheiligman, een titel die we nu nog gebruiken voor de Sint). En als huwelijksmakelaar werd Sint Nicolaas dus tevens beschermer van huwelijk en gezin.

De verliefde jongens stuurden echter geen brieven of kaartjes vol hartjes. Ze gaven marsepein of speculaas. Als je als meisje een speculaaspop kreeg, dan betekende dit dat je een aanbidder had. Deze pop werd ook wel een speculaasvrijer genoemd. Er stond een afbeelding op van een heilige of van de Germaanse vruchtbaarheidsgodin Freia.

Later kwamen de suikergoed harten in gebruik. (Wie ooit de boeken van Joop ter Heul gelezen heeft, is hierin het suikerhart tegengekomen als anonieme liefdesverklaring.) Wat je in elk geval niet wilde krijgen was een taai-taai pop, want die waren juist als belediging bedoeld…

Bron: Sinterklaas Lexicon van Marie-José Wouters

Reageer als eerste...

Wil je op dit bericht reageren?