Brief van Sinterklaas

Madrid, 2009

Lieve ouders,

Ik hoop niet dat je haast hebt, want ik wil graag even wat aan je kwijt. Maar als je echt even geen tijd hebt omdat de aardappels anders overkoken, je je kind nog uit de opvang moet plukken of het Sinterklaasjournaal zo begint, klik dan maar meteen hier… Ik heb namelijk een vraag…

Wat zie je als ik ‘pakjesavond’ zeg?

Ik weet niet hoe het voor jullie is, maar als ik op 5 december door de ramen gluur, dan zie ik gezellige kamers, een knapperend haardvuurtje, kinderen die liedjes zingen in blijde afwachting van alle heerlijkheden die direct gaan komen…

Op mijn teken bonst een van mijn Pieten luid op de deur en rent vervolgens hard weg. Van een afstandje kijken we toe hoe de deur opengaat: glunderende kindersmoeltjes, gejuich bij het zien van al die kadootjes. “Dank u Sinterklaasje” schalt nog door de verlaten straat voor alles naar binnengesleept wordt.

En met een blij hart lopen mijn Pieten, mijn paard en ik door naar het volgende huis…

Maar hoe verloopt de avond verder? Eerlijk gezegd heb ik daar geen idee van. Ik heb het veel te druk met afleveren van alle kadootjes, surprises en gedichten.

Brief van een verdrietige moeder

Een paar jaar geleden kreeg ik een brief van Patricia. Geen kind, maar een moeder van vier jonge zonen. En ze was een beetje verdrietig, want ze schreef: “Uw feest is tegenwoordig lang zo leuk niet meer…” Ik moet bekennen dat ik hier wel van schrok. Wat deed ik verkeerd?

Zij vertelde mij dat ze vroeger altijd met heel veel plezier Sinterklaasavond vierde met haar familie (vader, moeder, broer, zus, oom, tante, een neef, twee nichten, twee opa’s en twee oma’s). Een hele troep. Ik kan me nog goed herinneren dat we daar altijd veel werk aan hadden: iedereen kreeg minstens drie surprises en bij geen enkel kadootje mocht het gedicht ontbreken!

Inmiddels viert zij mijn feest met haar eigen gezin en een paar vriendinnen. En uiteraard brachten wij weer surprises en gedichten. Wij deden niets anders dan vroeger dus, maar toch was het voor Patricia allemaal anders geworden. Waarom vond zij pakjesavond nu lang niet meer zo leuk?

Gillen, graaien en ruzie maken

“Het is de manier waarop mijn kinderen reageren op de zak met kadootjes. Als ik niet op tijd tussen hen en de zak spring, dan vallen ze als wolven erop aan. Ze graaien naar pakjes, scheuren meteen het papier eraf en in plaats van dat ze dan even een moment genieten van hun geschenk, vragen ze vol ongeduld of er nog meer kadootjes voor hen zijn.”

Ik moest hier stiekem wel een beetje om grinneken. Patricia kon zich duidelijk niet meer herinneren hoe zij zelf op kadootjes reageerde toen ze een jaar of vijf was…

“Dat kan wel wezen Sinterklaas, maar het wordt nog veel erger. Met wat moeite en wat hulp van mijn man lukt het me om ze allemaal terug op de bank te zetten. Daar zitten ze dan: armen over elkaar, kin ingetrokken en norse koppen. Ik vertel ze dat we om de beurt een kadootje mogen uitpakken.”

“Maar als er dan een gedicht bij een pakje zit, dan luisteren ze helemaal niet. Na een paar regels beginnen ze weer – Is dat gedicht nou nog niet af? Hoe lang nog? Mag ik vast mijn kadootje openmaken? En vervolgens krijgen ze ruzie over wie er als volgende aan de beurt is. Het is om moedeloos van te worden.”

Ja, dat kon ik wel begrijpen…

Herken je dit? Gillen, graaien, ruzie maken en ouders die de hele avond streng moeten zijn: dat is bar ongezellig en geeft helemaal geen feeststemming. Geen wonder dat Patricia er niets meer aan vond. Haar man trouwens ook niet. Hier moest iets gebeuren!

Hoe krijgen we pakjesavond weer ouderwets gezellig?

Ik heb Patricia gevraagd of zij een weekje naar Spanje kon komen. Zij heeft gelogeerd bij mij in het paleis en onder het genot van berenburgers en schippers bitter hebben we bij het zwembad goede gesprekken gevoerd over kadootjes, jonge kinderen en wat we zouden kunnen doen om pakjesavond voor haar gezin weer leuk en gezellig te maken.

Ik zal je niet vervelen met betogen over didactiek en pedagogiek. We waren het eigenlijk al heel snel met elkaar eens:

  • als je Sinterklaas viert met jonge kinderen, dan moet je er een spelletje van maken waar iedereen aan mee doet.

Bij ieder kadootje en iedere surprise doe je iets met elkaar – voor elkaar; samen een liedje zingen, een kunstje doen, iets liefs voor een ander, een gek spelletje… Het maakt eigenlijk niet uit, als het maar met z’n allen is!

En zo ontstond het idee voor het Sinterklaas Surprisespel…

Patricia ging enthousiast terug naar Nederland en bedacht hoe het eruit zou komen te zien. Gelukkig wilde zij dit allemaal doen, want je begrijpt natuurlijk wel dat ik daar zelf helemaal geen tijd voor heb!

Wat een leuk spel!

Ik was natuurlijk erg benieuwd hoe het spel er uiteindelijk uit was komen te zien. Dus een jaar later kwam Patricia weer bij me langs om te vertellen over het spel en hoe haar kinderen het vonden. Leuk, leuk, leuk… Wat leuk!

Wat ze gedaan had was eigenlijk zo simpel, dat je je over je baard krabt dat niemand dat eerder bedacht heeft. Maar daarover straks meer…

Het jaar daarop heeft ze een paar vrienden gevraagd om het ook uit te proberen. En daar kwamen enthousiaste reacties van terug. Hieronder lees je er een paar:

“Het Sinterklaas Surprisespel heeft voor mij Sinterklaasavond weer de moeite waard gemaakt om te vieren. De creativiteit en actieve betrokkenheid van iedereen, van jong en oud, wordt aangesproken, en het levert enorm veel lol, verrassende momenten en saamhorigheid op. Wat kan de Goedheiligman nog meer wensen?” – Nele Verhoeven

“Het Sinterklaasspel helpt je Sinterklaasavond te vieren op een manier waarbij de jonge kinderen, de oudere kinderen en de volwassenen ontzettend veel plezier hebben. Wat me echt bij is gebleven van toen ik het met spel Patricia en haar 4 zoons meespeelde, was hoe verbonden je je gaat voelen met elkaar.

Ik herinner me ook het jaar daarvoor waar de kinderen voornamelijk gericht waren op het graaien van zoveel mogelijk kadootjes. Het Sinterklaasspel verlegt de aandacht naar elkaar. Sinterklaasavond gaat dan weer om meer dan alleen de kadootjes!” – Anne Mijke van Harten

En nu kun jij het Sinterklaasspel ook spelen!

Dit jaar was Patricia weer bij me en nu had ze een vriendin bij zich: Margriet. Margriet heeft zich toegelegd op ‘happy families’ – hoe je werk, school, huishouden en je gezinsleven zo in balans kunt houden dat iedereen er een goed gevoel bij heeft (heel belangrijk dus).

Deze moeders vertelden mij dat ze eigenlijk wel iedereen in Nederland blij wilden maken met het Surprisespel en daarom bood Margriet aan om het onder haar bedrijf officieel te gaan uitgeven. Samen hebben ze de laatste weken hard gewerkt aan het vormgeven van een mooi product.

Ik heb het resultaat gezien en ik ben trots op deze twee moeders. Ze mochten om die reden van mij Ere Piet worden en mogen zich voortaan Pietje Patricia en Pietje Margriet noemen.

Ben jij ook zo benieuwd hoe het Sinterklaas Surprisespel werkt?

Klik dan op deze link: www.sinterklaassurprisespel.nl/webwinkel/sinterklaas-surprisespel zodat Patricia en Margriet het je in hun eigen woorden kunnen uitleggen…

Vele lange jaren heb ik me nooit bemoeid met de manier waarop jullie mijn verjaardag vieren. En ik ben niet van plan daar dit jaar mee te beginnen, maar ik weet zeker dat je als gezin met jonge kinderen veel meer gezelligheid en plezier met elkaar zal hebben, wanneer je pakjesavond viert met behulp van het Sinterklaas Surprisespel.

Vandaar dat ik het je van harte kan aanbevelen!

Groeten van een hele ‘happy’

Sint Nicolaas

P.S.
Patricia en Margriet hebben ook een Pakjesavond Planner gemaakt. Een methode om alles wat er komt kijken bij het vieren van deze Sinterklaasweken vlekkeloos te laten verlopen. Ik weet niet precies hoe je er aan kunt komen (ik ben namelijk niet zo handig met computers), maar ik weet wel dat je die gratis van ze mag hebben. Het staat in elk geval ergens op deze website.

Tsjonge, jonge, als ik eerder had geweten wat er allemaal bij dit feest komt kijken…